Okulu Seviyor musun? Cevap: Sevmiyorum!

Yazdan kalan, okulu sevmiyorum ben aslında pozu =)

"Okulu seviyor musun?": yasaklı soru! Bizim gibi 2 yas civarı kreşe başlayanlarda özellikle, cevap genellikle "hayır!" olabilir. 2 yaş sendromunun cilveleriyle beraber gittiği yeni ortamı, eğlense bile, kesinlikle sevmiyorum diyecek tabi sendromlu bebek =) Bu yüzdendir ki bu soruyu yasaklayınız, özellikle ilk başlarda. Peki ya sonra?

Kızımın okulunu fiziksel ve maddi koşullar nedeniyle değiştirdik. 3 yaşında artık çalıştığım kurumun yuvasına gitmeye başladı. Bu yeni ortama alışması çok kısa sürdü. Hatta ilk kez okula başlayan arkadaşlarını teselli etmeye çalışan olgun tavırlar sergiledi =) Lakin 2 ay sonra okula gitmek istemediğini açıkladı bizimkisi. Artık hep tatil olsunmuş ya da hasta olsunmuş. Evet, zihinsel gelişim ve bilgiyi işlemleme geliştikçe, hasta olunca da okula gidilmediğini kavrayan minik zihin iş başında!

2 hafta boyunca her akşam ağladı "yarın tatil olsun" diye zırladı (Not: Böyle durumlarda sakın tutamayacağınız sözler vermeyin, sessiz kalın daha iyi). Sonunda öğretmeniyle konuşmaya karar verdim. Öğretmen, her şeyin yolunda olduğunu, genelde mutlu olduğunu, yemeklerini en önce bitirdiğini, bütün etkinliklere katıldığını anlatınca sevinçle karışık yaşadığım kızgınlık paha biçilmezdi.

Bu yaşlardaki minikler (daha büyüyünce de görülebilir)  arada bir ebeveynlere yapışabilir. Tabi ki takip etmeli, aşırı endişeye mahal vermeden  okulda her şeyin yolunda olduğundan ve kendi dev dünyasında tuhaf bir şeyleri kafaya takmadığından emin olunmalı. Ama onun dışında nasıl biz rutin hayattan sıkılıyorsak her yerin kurallarla çevrili olduğu bir dünyadan daha 3 yıllık ömrü olan bir bebenin sıkılması çok normal. E siz de düşünün birilerinin size her dakika "işini seviyor musun?" diye sorup durmasını ister misiniz? Ben şahsen istemem, 3 cevaptan birinde "hayır!" diyesim gelebilir ;) Sağlıcakla...