Kızım 16 aylık,
İsmi Asya. Yaklaşık 7 aydır Montessori Eğitim yaklaşımı ile ilgileniyorum. Bu yaklaşımın farkını, neler içerdiğini okuyup öğrenerek anlamaya çalışıyorum. Vakit buldukça bu konuda yazmaya çalışacağım. Bir giriş yazısı olarak bu konuyla nasıl ilgilenmeye başladığımı ve şimdiye kadar kendi adıma Montessori Yaklaşımını öğrenmek için neler yaptığımı anlatayım.
Psikoloji öğrenimin süresince (ki halan devam ediyor, ömürlük diye düşünüyorum =) insanın ruhsal gelişimi ile ilgili olarak öğrendiğim en önemli şey şunlar oldu.
1) Bir kişi bebeklikten itibaren onu koşulsuz sevecek insanlara ihtiyaç duyar. Bu, kişinin gelişimi için ihtiyaç duyduğu "aidiyet hissini" (sense of belongingness) besleyen en temel öğedir.
2) Bir kişi doğduğu andan itibaren, yine gelişimsel yaşına uygun olarak "yapabilirim hissi"ne (feeling of mastery) ihtiyaç duyar.
Aidiyet hissini, zaten hazır ve nazır olan annelik içgüdülerimizle bebeğimizi sonsuz severek sağlayabiliriz belki... Bebiklerimizden, sevgimizi ve şefkatimizi esirgemeden, onların bizim için ne kadar özel olduğunu ve bu dünyada varolmalarının ne kadar anlamlı olduğunu hisseettirmemiz çok önemlidir. Ama gelecek nesillerimizin kırılgan ve şişirilmiş bir özgüvene sahip olmaması için, daha ziyade ayakları yere basan bir şekilde gelişebilmeleri için, çocuklarımıza "bizim ailemiz" için önemli ve özel olduklarını hissettirirken, TÜM DÜNYANIN aynı görüşte olmayabileceği mesajını da vermeliyiz. Yani bebeğimizi severken söylediklerimiz, seviş şeklimiz de çok önemlidir. Vereceğimiz mesajlar çok anlam içerebilir, bunun için de satır aralarında "sen, baban ve benim için çok önemli ve özelsin ama başka ailelerin de kendi bebekleri önemli ve özeldir" mesajını bir şekilde iletmeliyiz.
Ama, kişinin her yönden sağlıklı gelişimi için gerekli olan "bir şey başarma arzusunu" ve "yapabilirim hissi" ancak sistemli bir yaklaşımla sağlansbilir diye düşünüyorum. Çünkü gereksiz ve fazladan başarılı olma hissi de çocuk için farklı sonuçlar doğurabilir. Bunları bilen bir anne olarak, montessori yaklaşımının, çocuk gözünden dünyaya bakan felsefesi, çocuğun bağımsızlığı ve kendiliği üzerine kurulu temelleri beni hemencecik içine çekti. Montessori methodunun izlerini taşıyan her türlü etkinlik ile kızımın ölçülü düzeyde "yapabilirlik hissi"ni karşılayabileceğimi düşündüm.
Montessori methodu aynı zamanda çok pratik bilgiler veren ve neyin nasıl yapılacağına dair çok fikir veren bir eğitim yaklaşımı olduğundan hemen araştırmaya giriştim ve yurtiçi-yurtdışı bir çok annenin bloglarını okumaya başladım, farklı sosyal paylaşım sitelerinde gruplara katıldım, hemen yaşadığım şehirde bir oyun grubu oluşturduk ve bununla ilgili kitaplar alıp, bebiklerle yapılabilecek etkinlikler ile ilgili kaynak bulma işine giriştim.
Okuduğum ve okumakta olduğum ve memnun kaldığım kitaplar ise:
Eylem Korkmaz'ın kitabı eğitim yaklaşımı olarak Montessori methodunu anlatıyor ve felsefesine de yer veriyor. En alttaki Tim Seldin'in kitabı ise iyi organize edilmiş ve başlık başlık anlatan, çok fazla pratik bilgi içeren, etkinlik önerileri olan bol görselli bir kitap. Ortadaki kitap ise etkinlik kitabı, bu kitapta birçok etkinliğe yer verilmiş ama etkinlikler için yaş aralığı belirtilmemiş, sadece bu yanı kötü.
Benim en sıkıntı çektiğim konu bebeğin kaç aylık olduğuna göre 0-3 yaş arası "aylığına" uygun etkinlik bulmak oldu. Bu yüzden yaptığımız etkinlikleri arşivliyorum, ve başka annelerden öğrendiğim etkinliklerle beraber etkinlik takvimleri oluşturmaya çalışıyorum. Bunları da zaman buldukça paylaşacağım.



Hiç yorum yok:
Yorum Gönder